Hayatın nasıl gidiyor?
Acı içinde, sevgilinle el ele, yokluk hissi hayatının merkezinde ya da binbir çeşit farklı tat ve his ile...
Her nefeste yaşıyorsun. Bazen ölmek istesen de yaşıyorsun. Günlerin geçiyor. An geliyor o kadar doluyor ki beynin, silmek istiyorsun. Fakat silemezsin. Her şey kocaman orada. Sevgilerin de acıların da. Ve taşmaya başladığı an ile eline kalemini an arasında yarım saniye var. Artık durduramıyorsun çünkü. Beynin kazan gibi. Ve sen yazdıkça hafifliyorsun. Yüklerinden kurtuluyorsun. Fakat unutmuyorsun, sadece başka bir köşede unutma olasılığın olmadan saklıyorsun. Kocaman surlar içinde muhafaza ediyorsun.
İster kurbağaların çiftleşmesini yaz ister üç boynuzlu leylekleri yaz ister kendinden ister kafanda bir evren yarat ve onu öyküle. Fark etmez. Ne yazarsan yaz, ne anlatırsan anlat, ne kadar dolaylarsan dolayla. Sonunda hepsi senin hayatına açılıyor. Yaşadıklarını ve hissettiklerini yazıyorsun. Yazılarının tamamında mutlaka bir "sen" oluyor. Sen istemesen de.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder