Yağmur yağıyor. Durmadan, dinmeden. Kara ile ilgisi yok. Toprağa düşmek, betonu ıslatmak, doğa kokmak istemiyor. Hedefi göl, deniz, okyanus. Suyu ıslatacak. Geldiği yere dönecek.
Köklerini arıyor. Kendini arıyor. Ait olduğu yere dönmek istiyor. Keşfe çıkmak istiyor. Yeniden huzurlu olabileceği bir yer arıyor.
Aidiyetini arıyor. Bunun için bulutlar yağmur olarak düşüyor. Arada bir bağ kurmak için, parmak uçlarıyla bile olsa ulaşmak için.
Bir an kendini kaybedip her şeyi unutmak istiyor öte yandan.
Ve bunu sadece denize değdiğinde yaşıyor. Bütünüyle dokunamıyor. Sadece ufak parçalarla ona ulaşabiliyor.
Ve nihayetinde yağmurun hiç dinmeyeceği bir günü arıyor.
Güneş yüzünü gösterdiğinde ise tüm acıyı yeniden hissetmeye başlıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder